News Ticker

De onzichtbare moeder

vrouwwerk

Jarenlang zag ik hoe vrouwelijke collega’s zich een ongeluk organiseerden om volwaardig mee te kunnen draaien op de werkvloer. Racen naar school en de kinderopvang om hun kinderen op te halen, last minute nog een oppas regelen om een avonddienst te kunnen draaien: alles om maar vlieguren te kunnen maken.

Dat geregel en gehol gebeurde zo subtiel en geruisloos, dat de impact ervan totaal aan me voorbij ging. Misschien werd er onderling wel over gepraat, maar daar stond ik als niet-moeder buiten. Achteraf gezien is die muur van voorzichtigheid begrijpelijk, want geklaag over slapeloze nachten, huilbaby’s en uitputting wordt niet geapprecieerd op de werkvloer. Thuis blijven, omdat je kind ziek is, roept steevast kritiek op bij tenminste 1 van je collega’s. En zoetsappige verhalen over je kind zijn leuk op Facebook, maar irritant op het werk. Uiteraard: werk en privé moeten het liefst gescheiden worden gehouden. En dat lukte mijn vrouwelijke collega’s heel aardig. Sterker nog, zij hielden naast hun gezin ook nog tijd over om na het werk nog even te borrelen.

Toen vond ik dat allemaal vanzelfsprekend. Als je kinderen neemt, weet je toch waar je aan begint? Vrouwen, die ervoor kiezen om thuis te blijven of deeltijd te werken, begreep ik niet. Precies dat riep ik een aantal jaar terug ook tijdens een debat over huismoeders. Ik ging er met gestrekt been in: “Nergens ter wereld werken vrouwen zo vaak deeltijd als in Nederland. Nederlandse vrouwen zijn blijkbaar ambitieloos”.

Nu ik sinds kort zelf moeder ben, vraag ik me dagelijks af: hoe in godsnaam doen ze het? Moeder zijn is topsport. Naast de fysieke inspanning, multitasking en discipline vergt het ontzettend veel geduld. Net wanneer je denkt dat je alles onder de knie hebt, begin je weer van voren af aan. Eerlijk gezegd vraag ik me af waarom iets wezenlijks als moederschap onzichtbaar moet blijven op de werkvloer. Als je in het eerste jaar na de bevalling bijvoorbeeld chronisch moe bent door slapeloze nachten, moet je daarover kunnen praten tegen je werkgever. Daar zou juist veel meer begrip voor moeten zijn.

Deze column werd geschreven door journaliste Fidan Ekiz. Zij is documentairemaakster van onder andere Veerboot naar Holland en tafeldame bij De Wereld Draait Door.

Bron: kleurrijketop100.nl

Facebook: De Kleurrijke lijst

Twitter: @kleurrijke100

Auteur: Stephanie van Blankenberghe

stephanie

Photo credit: Cia de Foto / Foter / CC BY

About Editorial Office

Heeft u het nodige te vertellen en zoekt u een goed platform? Wilt u auteur worden bij Amsterdam Today? Dan bent u op deze pagina aan het goede adres. Om onze selectie zo zorgvuldig mogelijk te kunnen doen, willen we graag alvast een conceptartikel met 600 tot 1000 woorden (voor eventuele publicatie) van u ontvangen. Als we denken dat er een goede match is, dan zullen we u benaderen voor extra informatie en maken we graag verdere afspraken met u over het schrijven voor Amsterdam Today. Bent u een expert op een bepaald gebied? Of kent u kandidaten die zich online manifesteren met interessante maar vooral relevante berichten in de categorie Travel, Luxury, Business, Gastronomic of Automotive. Laat het ons weten via Editor@AmsterdamToday.eu. Contact: Website | Facebook | Google+ | YouTube | More Posts

Leave a comment

Your email address will not be published.


*

UA-62801321-1